De eerste opnames voor de film die gemaakt worden zijn de experimenten van Wallis en zijn over water ketsende stenen. Barnes Wallis leent de filmploeg de originele apparatuur. Deze experimentele apparaten zijn nu te vinden in het Bomber Command Museum te Hendon. Ook is hier de de Vickers Wellington T.10, MF628, te zien. Dit toestel is even kort te zien in de film als het een vroege test uitvoert met een stuiterbom. Van Wallis worden ook originele filmfragmenten gebruikt waarop een Wellington te zien is tijdens het testen van de 'Upkeep' en de kleinere variant, de 'Highball' die door Mosquito's wordt gelanceerd. In mei 1954 beginnen de vliegopnames vanaf RAF Scampton. Tot grote hilariteit van de acteurs in uniform worden deze steeds met een saluut begroet door het basispersoneel. In het begin proberen de acteurs nog uit te leggen dat ze geen officieren zijn, maar allengs geven ze het op en groeten maar terug. Achteraf bleek het basispersoneel te weten wie de acteurs waren maar in het 'groeten' een leuke grap zagen. Vanuit een Vickers Vasity worden de vliegbeelden geschoten. De Lancasters worden met groot vakmanschapgevlogen door piloten die normaal op dat moment de AVRO Lincoln vliegen. Spectaculair is het vliegen op slechts enkele tientallen meters hoogte. De 'testvluchten' en de 'aanval' worden gefilmd over Lake Windermere, Derwentwater en enkele dammen in het Sheffield district. Helaas worden de Lancasters na het filmen gesloopt en versmolten door British Aluminium in juli 1956.

De eerste opnames voor de film die gemaakt worden zijn de experimenten van Wallis en zijn over water ketsende stenen. Barnes Wallis leent de filmploeg de originele apparatuur. Deze experimentele apparaten zijn nu te vinden in het Bomber Command Museum te Hendon. Ook is hier de de Vickers Wellington T.10, MF628, te zien. Dit toestel is even kort te zien in de film als het een vroege test uitvoert met een stuiterbom. Van Wallis worden ook originele filmfragmenten gebruikt waarop een Wellington te zien is tijdens het testen van de 'Upkeep' en de kleinere variant, de 'Highball' die door Mosquito's wordt gelanceerd. In mei 1954 beginnen de vliegopnames vanaf RAF Scampton. Tot grote hilariteit van de acteurs in uniform worden deze steeds met een saluut begroet door het basispersoneel. In het begin proberen de acteurs nog uit te leggen dat ze geen officieren zijn, maar allengs geven ze het op en groeten maar terug. Achteraf bleek het basispersoneel wie de acteurs waren maar in het 'groeten' een leuke grap zagen. Vanuit een Vickers Vasity worden de vliegbeelden geschoten. De Lancasters worden met groot vakmanschapgevlogen door piloten die normaal op dat moment de AVRO Lincoln vliegen. Spectaculair is het vliegen op slechts enkele tientallen meters hoogte. De 'testvluchten' en de 'aanval' worden gefilmd over Lake Windermere, Derwentwater en enkele dammen in het Sheffield district. Helaas worden de Lancasters na het filmen gesloopt en versmolten door British Aluminium in juli 1956.

In de studio's van ABPC te Elstree worden de kantoren van Gibson, Wallis en Harris nagebouwd. Op de basis RAF Grantham wordt een verstofte 'Ops room' (Operations Room) gevonden die na de oorlog totaal onveranderd achter slot is gezet. ABPC krijgt toestemming deze te fotograferen en na te bouwen in de studio. Niet alleen kantoren en dergelijke worden gebouwd ook verschillende onderdelen van de Lancaster worden nagebouwd. Een cockpitsectie stond op een beweegbaar platform dat reageerde op de beweging van de stick wat het geheel een levensecht gevoel gaf. Richard Todd herinnerd zich dat hij 's morgens om acht uur in de 'mock-up' om na de middag er pas weer eruit te mogen, dit vanwege het constante verplaatsten van licht en camera. Niet alleen wordt Todd geleerd om de mock-up 'te vliegen', ook de echte Lancaster moet hij leren beheersen. Hij leert de machine opstarten en er mee taxiën.

Ook van verschillende dammen worden enorme modellen gebouwd. Via een ingenieuze arm waarop de cameraman plaatst neemt kan een shot gemaakt worden om een over het water scherend ‘vliegtuig’ te simuleren. Het filmen van de special effect en het afwerken neemt nog een heel jaar in beslag. Het enige, maar wel belangrijke, effect wat niet echt overtuigd is de enorme waterkolom die ontstaat als een bom explodeert.

De eerste van de twee Koninklijke premières is op 16 mei 1955, 12 jaar na de historische aanval op de Roerdammen. Onder de aanwezigen zijn onder andere verschillende overlevenden van de raid, zoals Martin en Foxlee. Ook aanwezig is de weduwe van Guy Gibson en zijn vader. De volgende dag is de tweede première. Ook hier weer verschillende oudgedienden van het 617 Squadron, waaronder de Amerikaan Joe McCarthy, piloot van ED923, AJ-T tijdens de missie.

Na bijna vijftig jaar blijft de film een spannend en ijzingwekkend avontuur. De film maakt de raid niet romantisch, maar is een blijvend eerbetoon aan die paar jonge mannen die hun leven opofferden in de hoop de oorlog te verkorten.

Met de huidige computertechnieken die tegenwoordig voorhanden zijn zou dit verhaal best opnieuw verfilmd kunnen worden (Mel Gibson heeft enkele jaren geleden aangegeven met dit plan te lopen). Maar zou het een betere film opleveren?

Richard Todd heeft ongeveer 50 films en verschillende theaterproducties op zijn naam. In 1987 verschijnt het eerste deel van zijn memoires “Caught in the Act” Hij spreekt ook documentaires in, zoals “Wings over the World” die hem in de jaren tachtig terug brengt in de Lancaster (PA474) van The Battle of Britain Memorial Flight.